«لَتَجِدَنَّ اَشَدَّ النّاس عَداوَۀً لِلَّذينَ آمَنُوا اليَهود والَّذينَ اشركُوا»
«همانا دشمنترين مردم نسبت به مسلمانان يهود و مشركان را خواهي يافت.»
سوره مائده ـ آيه 82
استاد علامه سيد محمد حسين طباطبایي رضوانالله تعالی عليه، در الميزان، در تفسير اين آيه مباركه چنين نوشته است:
«… يهود گرچه در ايمان آوردن و يا جزيه دادن مانند نصاري مختار بودند، لكن به آساني اسلام را قبول نكردند؛ بلكه مدتها در نخوت و عصبيت خود تصلب و پافشاري كردند، مکر و خدعه به کار بردند، عهدشکنیها کردند، خواهان بلا و مصيبت مسلمين بودند، بالاخره صفحات تاريخ از خاطرات تلخي كه مسلمين آن روز از يهود ديدند پر است؛ خاطراتي كه تلختر و دردناكتر از آن تصور ندارد…
افرادي كه (از) مشركين و يهود در آن مدت طولانی به دین اسلام گرویدهاند بسیار کم و انگشتشمارند. و همين ادامه داشتن برخوردهاي مختلف آنان در قرون متمادي و طولاني خود شاهد و گواه محكمي است بر صدق و دعوي قرآن…
چون نوع مردم يهود به مرض تكبر دچار بودهاند همين رذيله آنان را به لجاجت و دشمني وا داشته، در نتيجه سد راه آمادگيشان براي پذيرفتن حق شده است…»
ثبت دیدگاه