«أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُواْ نَصِيباً مِّنَ الْكِتَابِ يَشْتَرُونَ الضَّلاَلَةَ وَيُرِيدُونَ أَن تَضِلُّواْ السَّبِيلَ»
«آيا نديدي آن كساني را كه بهره اي از كتاب دارند، گمراهي را ميخرند و ميخواهند شما را هم گمراه كنند.»
سوره نساء ـ آيه ی 44
به طور خلاصه، از اين آيات معلوم ميشود كه يهود با مومنين طرح دوستي ميريختهاند و تظاهر به خيرخواهي مينمودهاند و در نتيجه ايشان ر ا فريب داده و به بخل و خودداري از انفاق وادار ميكردهاند.]…[ شما يهود را كه بهرهاي از كتاب دارند (يعني فقط مقداري نه زياد، كه ادعا ميكنند) ببينيد، گمراهي را به خود خريده و آن را به هدايت گزيدهاند و ميخواهند شما را نيز گمراه كنند؛ پس آنان گرچه با روي باز و قيافه حق به جانب با شما ارتباط ميجويند و سخناني كه چه بسا موردپسند شما باشد به شما ميگويند، ولي قصدي جز گمراهي شماـ مانند خودشان ـ ندارند، و خدا از شما بهتر دشمنانتان را ميشناسد. آنان دشمنان شما هستند؛ زنهار حال ايشان شما را فريب ندهد و زنهار اطاعت امرشان را نكنيد و به سخنان فريبنده آن ها گوش ندهيد؛ چه شما گمان داريد كه آن ها ياران و ياوران شما ميباشند؛ شما محتاج دوستي دروغين ايشان نيستيد تا به اميد ياري ايشان باشيد. خداوند براي دوستي و ياري شما كافي است؛ پس با وجود دوستي و ياري خدا چه احتياجي به آن ها ]يهوديها[ داريد!؟
استاد علّامه سيّد محمّد حسين طباطبايي؛ تفسير الميزان؛ جلد 4؛ ص 533.
ثبت دیدگاه