«سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَه»
«پاك و منزه است خدايي كه در مبارك شبي بندة خود محمّد(ص) را از مسجدالحرام (مكه معظمه) به مسجدالاقصي كه پيرامونش را مبارك ساخت سير داد.»
سوره مباركه اسري آيه ی اول
مرحوم علّامه طباطبايي در بخشی از شرح و تفسير اين آيه مينويسد:
«سوره مورد بحث هدفي دارد و آن عبارت از تسبيح خداي تعالي است؛ با اشاره به داستان معراج رسول خدا (ص) شروع نموده و سير او را از مسجدالحرام به مسجدالاقصي كه همان بيت المقدّس است خاطر نشان ساخته است. آن گاه كلام را به مناسبت به مقدرات بني اسرائيل كشانده كه خداوند روزي ترقّي و عزّت را برايشان تقدير نموده، روزي ديگر انحطاط و ذلّت را.
در هر روزگاري كه او را اطلاعت ميكردند بلندشان ميكرده، و هر وقت كه از در عصيان درميآمدند ذليل و خوارشان ميساخته است.{…}
اگر مسجد بيت المقدّس را مسجدالاقصي ناميده، بدين جهت است كه اين مسجد نسبت به محل زندگي رسول خدا(ص) و مخاطبيني كه با اويند، از مسجدالحرام بسيار دورتر است.»
تفسير الميزان؛ ج 13؛ ص 5 تا 8
ثبت دیدگاه