لئونارد کُهن، شاعر، داستان نویس، معمار و آهنگ ساز یهودی چهره ای شناخته شده در امریکا و اروپا است.
کهن در سال 1934 در مونترال کانادا به دنیا آمد و در دانشگاه مکگیل تحصیلات عالیه را ادامه داد.
او در این شعر، با عنوان «اسرائیل»، اشغال فلسطین را زاییده اوهام و خرافات دانسته و برای آن رژیم سرانجامی جز تباهی و نابودی پیشبینی نمیکند.
کهن انتخاب فلسطین را به عنوان «سرزمین موعود»، خواه با استناد به مندرجات عهد عتیق و خواه توجیهات سیاسی امروزی، سراسر وهم و خیال و مردود میشمرد. لئوناردكُهن اگر چه با نگرش و اندیشه یهودی هم كیشان یهودی و اشغالگر خود را مورد خطاب قرار داده است، با این حال بعضی صاحبان نظر، شعر «اسرائیل» را از بزرگترین آثار ادبی علیه صهیونیسم و نژادپرستی شمردهاند.
در این شعر، جامعه یهودی در اراضی اشغالی به عنوان ملتی جعلی و مشتی دزد معرفی شده است.كه با توجه به تغییرات و تحولات، جهان آیندهای تاریك و نافرجام در انتظار آن است.
او اشغالگران یهودی را مهاجرانی بیاعتقاد و بیخبر از خدا میداند که در پناه سرنیزه به سرزمین و خانه دیگران تجاوز و آن را اشغال کرده و در پوشش دروغین دین به هر كشتار و جنایتی دست مییازند.
از دیدگاه شاعر، نه تنها اشغالگران یهودی هیچگونه حقی در فلسطین نداشته و ندارند، بلکه ذره ذره و وجب به وجب خاک فلسطین متعلق به فلسطینیان بوده و خواهد بود.
لئونارد کُهن در این شعر به صراحت اذعان دارد که فلسطین در قالب پیمان توطئهآمیز میان قدرتهای جهانی و صهیونیسم، اشغال و رژیم اسرائیل تأسیس شده است و بنابراین وعده ها، پیمان نامه ها و قراردادهای سازمانها و قدرتهای جهانی در پشتیبانی و حمایت از اسرائیل هیچگونه حقی برای اشغالگران یهودی و رژیم صهیونیستی به وجود نمی آورد.
اسرائیل
اسرائیل!
ای که خود را بدین نام میخوانی.
ای عبادتگاه! ای تجاوز بی دلیل!
ای «جمعیتی» که «ملت بودن» را برگزیده اید.
ای همه شما نام اسرائیل بر خود نهاده!
ذره ای از این خاک از آن شما نیست.
همه ی شما دزدان قداست اید
همه در جنگ با کرامت.
آیا حامیان زورمندتان به این دزدی، به این گناه
اعتراف خواهند کرد؟
شما، که تکه پاره های سرنوشت خود را به هم وصله کرده اید،
در پناه خرافات، چه با نخوت می خرامید آرام آرام!
*
اسماعیل در بیابانی دوباره به زندگی رسید
و سایه به سویش شتافت[…].
آیا اسماعیل اعتراف خواهد کرد: «ما تا همیشه وامدار
خواهیم بود به خاطر سرزمینی که از آن شما نیست.»
… مرزها چیزی را در خود نگاه نمیدارند
و قانون هرگز در خدمت بی عدالتی نخواهد بود.
*
ای مردم!
خواه باور دارید خواه نه؛
این سرزمین را به بهای پیمان نامه ای به شما داده اند.
پیمانی ورای قانون،
ورای وعده ی شاهان،
ورای رؤیاهای شیرین یک ملت.
پیمانی شکسته شده و بی بهاء
نمیبینید دگرگونی جهان را؟
تنها ناکجا آباد از آن شماست.
شما نسل از پی نسل سرگردان و پرسه زنانید.
چراکه از پسِ سپرها حکم می رانید
و پرچم خود را بی حضور ملتی برمی افرازید.
*
دلی که هنوز میتپد، از شمایان نفرت دارد[…]
شما در پَس زرهِ نازکتان آب می شوید
بوی گندِ بدنتان به شما هشدار می دهد.
و هراسی که در شماست.
عشق را می راند از قلبتان.
این سرزمین ازآنِ شما نیست.
سرزمین موعودی که در رؤیاهایتان ساخته اید به قعر
هیچستان فرو می شود.
و شما در حالی که هنوز سربازان خود را می شمرید
و سرود جنگ سر می دهید، […]1
لئونارد كُهن
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1- شعر «اسرائیل» از مجموعه «من گم شده بودم»، گزیده شعر لئونارد کُهن، برگردان پیام بهتاش است که از سوی نشر کارنگ در سال 1376 چاپ و منتشر شده بود.
ثبت دیدگاه