بر اساس خبر منتشر شده، انجمن کلیمیان تهران عید پوریم را به همکیشان یهودی خود تبریک گفته است. پوریم به معنی قرعه، یکی از اعیاد رسمی قوم یهود است که همه ساله در روزهای 14 و 15 ماه آدار عبری یا رومی در تمام مناطق یهودی نشین جهان از ایران تا فلسطین اشغالی برگزار می شود. مطابق آیین یهود آنها در این دو روز به جشن و رقص و پایکوبی و شراب خواری میپردازند؛ آن چنان که باید به شدت تمام مست شوند و به قول خودشان هامان وزیر ایرانی را از مردخای یهودی نشناسند و نتوانند تشخیص بدهند. طبق متون و منابع یهودی، به خصوص کتاب استر چون یهودیان مورد سوءظن هامان صدراعظم خشایارشا قرارگرفته بودند، بنابراین تصمیم گرفتند از راه نفوذی که در دربار شاه بدست آورده بودند هامان وزیر و مخالفان خود را از سر راه بردارند. لذا از طریق مردخای یهودی که در دربار شاه نفوذ و قدرت پنهان داشت، شاه را نسبت به همسرش ملکه وشتی تحریک و بدبین کردند تا جایی که خشایارشا ملکه وشتی را از دربار اخراج کرد. مردخای یهودی در نیرنگی دیگر توانست نظر خشایارشا را نسبت به هدسه دختر یهودی جلب کند . هدسه یهودی که دختر عموی مردخای بود با نام پوششی و ایرانی استر به همسری خشایارشا درآمد و ملکه دربار شد. این نفوذیهای یهودی توانستند در دسیسه ای دیگر شاه را با شراب مست کرده و موافقتش را برای از میان برداشتن مخالفان و دشمنان ادعایی خود جلب کنند. براساس مندرجات متون یهودی آنها به این ترتیب در روز 13 ماه آدار توانستند هامان وزیر یعنی صدر اعظم و ده پسر او به علاوه 75000 نفر از مردم ایران را در 127 ایالت آن روز کشور، از دم تیغ و شمشیر بگذرانند و به قتل برسانند. پس ازاین کشتار و جنایت بزرگ و سراسری ایران، آن ها روزهای 14 و 15 ماه آدار را به عنوان ایام مبارک و میمون و با نام عید پوریم جشن گرفتند و در تاریخ ثبت کردند. آن چنان که بر اساس تقویم یهود، این قوم از آن تاریخ تا به امروز همه ساله به مناسبت این قتل عام بزرگ و وحشیانه به جشن و پایکوبی و رقص و بدمستی می پردازند. یهودیان ایران نیز هم چون دیگر همکیشان خود از فلسطین اشغالی تا نیویورک و کالیفرنیا از این قاعده مستثنی نیستند. عیدپوریم در واقع جشن شادمانی وخوشحالی و بدمستی برای وحشیگری و خون آشامی و جنایت بزرگ کشتار 75000 ایرانی است. آنها به جای ابراز پشیمانی و یا احساس شرم ،با افتخار و غرور تمام یاد آن واقعه را جشن می گیرند و به رقص و پایکوبی می پردازند. جای بسی تعجب و بلکه تاسف است که سران و رهبران یهود ایران از یک سو خود را ایرانی و حتی ایرانی تر از مردم ایران می خوانند و از سوی دیگر قتل عام مردم ایران به دست نفوذی های توطئه گر و جنایتکار هم قوم و هم کیش را با رقص و بدمستی جشن می گیرند. کجایند آن دسته از روشنفکران و هنرمندان و فیلم سازان و قلم به دستان مدعی که دوشنبه شب 7 اسفند 96 برای رئیس اسبق انجمن یهودیان ایران مراسم شب هارون یشایایی برگزار کردند و از مظلومیت یهود ایران داد سخن سردادند و برای افسانه صهیونیسم پرداخته و دروغ هولوکاست ناله و مویه کردند؟ هم وطنان یهودی آنها نیز به پاس این هم سویی و هم گرایی 2 روز پی درپی پنجشنبه وجمعه 10 و 11 اسفند برابر با 14 و 15 آدار با جشن و رقص و پایکوبی و بدمستی قتل عام وحشیانه ده ها هزار ایرانی توسط یهودیها را یادآوری کرده و به رخ آنان کشیدند.
ثبت دیدگاه