نیما یوشیج پدر شعر نوی ایران، رباعی دارد که بس شنیدنی است:
《ما را چه که در فرنگ چون ساخته اند
فواره هیون و پل نگون ساخته اند
زان خیل درندگان خبر بس کانان
هرچیز پی ریزش خون ساخته اند》
همچنان،درد نیما، درد ماست؛و فرنگ، هرچه می سازد-هرچه – از پی خونریزی است. اگر نیک بنگریم!
غربی ها زیر لوای یهودیان سلطه جو،همچنان پیشتاز ساختن اند. ساختنی که تنها به حیطه صنعت و فناوریمحدود نمی شود،بلکه به فلسفه و آداب و ارزش ها نیز می پردازد.
البته روشن است که هدف صهیونیست ها از سرمایه گذاری در وادی های فرهنگی و هنری،عینا همان هدفی است که از سرمایه گذاری در واحدهای نظامی و صنعتی دنبال می کنند،یعنی 《سلطه》!
محمد طیب
ثبت دیدگاه