برائت از شیطان و شیطان‌زادگان

به هر حال اعلان برائت در حج، تجديد ميثاق مبارزه و تمرين تشكل مجاهدان براى ادامه نبرد با كفر و شرك و بت‏ پرست‌ها است و به شعار هم خلاصه نمی‏شود كه سرآغاز علنى ساختن منشور مبارزه و سازماندهى جنود خداى تعالى در برابر جنود ابليس و ابليس‌صفتان است و از اصول اوليه توحيد به شمار می‏رود و اگر مسلمانان در خانه ناس و خانه خدا از دشمنان خدا اظهار برائت نكنند، پس در كجا می‏توانند اظهار نمايند؟ و اگر حرم و كعبه و مسجد و محراب، سنگر و پشتيبان سربازان خدا و مدافعان حرم و حرمت انبيا نيست، پس مأمن و پناهگاه آنان در كجاست؟
خلاصه، اعلان برائت مرحله اول مبارزه و ادامه آن مراحل ديگر وظيفه ما است و در هر عصر و زمانى جلوه ‏ها و شيوه‏ ها و برنامه ‏هاى متناسب خود را می‏طلبد و بايد ديد كه در عصرى همانند امروز كه سران كفر و شرك همه موجوديت توحيد را به خطر انداخته‏ اند و تمامى مظاهر ملى و فرهنگى و دينى و سياسى ملت‌ها را بازيچه هوس‌ها و شهوت‌ها نموده ‏اند چه بايد كرد. آيا بايد در خانه‏ ها نشست و با تحليل‌هاى غلط و اهانت به مقام و منزلت انسان‌ها و القاى روحيه ناتوانى و عجز در مسلمانان، عملًا شيطان و شيطان‌زادگان را تحمل كرد و جامعه را از وصول به خلوص كه غايت كمال و نهايت آمال است، منع كرد و تصور نمود كه مبارزه انبيا با بت و بت ‏پرست‌ها منحصر به سنگ و چوب‌هاى بيجان بوده است و نعوذ بالله پيامبرانى همچون ابراهيم در شكستن بت ها پيشقدم و اما در مصاف با ستمگران، صحنه مبارزه را ترك كرده‏ اند؟ و حال آنكه تمام بت‏ شكني‌ها و مبارزات و جنگ‌هاى حضرت ابراهيم با نمروديان و ماه و خورشيد و ستاره ‏پرستان مقدمه يك هجرت بزرگ و همه آن هجرت‌ها و تحمل سختي‌ها و سكونت در وادى غير ذى زرع و ساختن بيت و فديه اسماعيل، مقدمه بعثت و رسالتى است كه در آن، ختم پيام‏ آوران، سخن اولين و آخرين بانيان و مؤسسان كعبه را تكرار می‏كند و رسالت ابدى خود را با كلام ابدى «انَّنىِ بَري‏ءٌ مِمَّا تُشْرِكُون»1 ابلاغ می‏نمايد كه اگر غير از اين تحليل و تفسيرى ارائه دهيم، اصلًا در زمان معاصر، بت و بت‏ پرستى وجود ندارد و راستى كدام انسان عاقلى است كه بت ‏پرستى جديد و مدرن را در شكل‌ها و افسون‌ها و ترفندهاى ويژه خود نشناخته باشد و از سلطه‏ اى كه بتخانه‏ هايى چون كاخ سياه بر ممالك اسلامى و خون و ناموس مسلمين و جهان سوم پيدا كرده‏ اند، خبر نداشته باشد.
امروز فرياد برائت ما از مشركان و كافران، فريادِ از ستم ستمگران و فرياد امتى است كه جانشان از تجاوزات شرق و غرب و در رأس آنان آمريكا و اذناب آن به لب رسيده است و خانه و وطن و سرمايه‏ اش به غارت رفته است. […]
فرياد برائت ما، فرياد برائت همه مردمانى است كه ديگر تحمل تفرعن آمريكا و حضور سلطه‌طلبانه آن را از دست داده ‏اند و نمی‏خواهند صداى خشم و نفرتشان براى ابد در گلوهايشان خاموش و افسرده بماند و اراده كرده‏ اند كه آزاد زندگى كنند و آزاد بميرند و فريادگر نسل‌ها باشند.
فرياد برائت ما، فرياد دفاع از مكتب و حيثيات و نواميس، فرياد دفاع از منابع و ثروت‌ها و سرمايه‏ ها، فرياد دردمندانه ملت‌هايى است كه خنجر كفر و نفاق قلب آنان را دريده است.
فرياد برائت ما، فرياد فقر و تهيدستى گرسنگان و محرومان و پابرهنه‏ هايى است كه حاصل عرق جبين و زحمات شبانه‌روزى آنان را، زراندوزان و دزدان بين‌المللى به يغما برده ‏اند و حريصانه از خون دل ملت‌هاى فقير و كشاورزان و كارگران و زحمتكشان، به اسم سرمايه‌دارى و سوسياليزم و كمونيزم مكيده و شريان حيات اقتصاد جهان را به خود پيوند داده ‏اند و مردم جهان را از رسيدن به كمترين حقوق حقه خود محروم نموده‏ اند.
فرياد برائت ما، فرياد امتى است كه همه كفر و استكبار به مرگ او در كمين نشسته ‏اند و همه تيرها و كمان‌ها و نيزه ‏ها به طرف قرآن و عترت عظيم نشانه رفته ‏اند و هيهات كه امت محمد ـ صلى الله عليه و آله و سلم ـ و سيراب‏ شدگان كوثر عاشورا و منتظران وراثت صالحان به مرگ ذلت بار و به اسارت غرب و شرق تن در دهند و هيهات كه خمينى، در برابر تجاوز ديوسيرتان و مشركان و كافران به حريم قرآن كريم و عترت رسول خدا و امت محمد ـ صلى الله عليه و آله و سلم ـ و پيروان ابراهيم حنيف ساكت و آرام بماند و يا نظاره‏ گر صحنه‏ هاى ذلت و حقارت مسلمانان باشد. من خون و جان ناقابل خويش را براى اداى واجب حق و فريضه دفاع از مسلمانان آماده نموده ‏ام و در انتظار فوز عظيم شهادتم.2
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1- بخشی از آیه 19 سوره انعام: «و من از آنچه شما شرک می ورزید، بیزارم.»
2- پیام حضرت امام خمینی (سلام‌الله) به مناسبت برگزاری مناسک حج و خطاب به زائران خانه خدا، 6 مرداد 1366/ ا ذی‌الحجه 1407، صحیفه امام (ره)، جلد 20، صص 318-316.