اقامۀ عدل، مهمترین انگیزۀ قیام سیدالشهدا

سیدالشهدا ـ سلام الله‏ علیه ـ از همان روز اول که قیام کردند برای این امر، انگیزه ‏شان اقامۀ عدل بود. فرمودند که، می‏ بینید که معروف، عمل بهش نمی ‏شود و منکر، بهش عمل می‏ شود. انگیزه این است که معروف را اقامه کند و منکر را از بین ببرد، انحرافات همه از منکرات است، جز خط مستقیم توحید هر چه هست منکرات است، این‌ها باید از بین برود و ما که تابع حضرت سیدالشهدا هستیم باید ببینیم که ایشان چه وضعی در زندگی داشت، قیامش، انگیزه‏ اش نهی از منکر بود که هر منکری باید از بین برود. مِن جمله قضیۀ حکومت عدل، جور، حکومت جور باید از بین برود.
[…]
سیدالشهدا ـ سلام الله علیه ـ که همۀ عمرش را و همۀ زندگی‏ اش را برای رفع منکر و جلوگیری از حکومت ظلم و جلوگیری از مفاسدی که حکومت‌ها در دنیا ایجاد کردند، تمام عمرش را صرف این کرد و تمام زندگی‏ اش را صرف این کرد که این حکومت، حکومت جور بسته بشود و از بین برود؛ معروف در کار باشد، منکرات از بین بروند.
[…]
باید ما توجه به این معنا بکنیم که ما باید چه بکنیم، با این طاغوت‌ها باید چه بکنیم؟ باید همان طوری که سیدالشهدا ـ سلام الله علیه ـ تمام حیثیت خودش، جان خودش را و بچه‏ هایش را، همه چیز را در صورتی که می‏ دانست قضیه این‌طور می ‏شود، کسی که فرمایشات ایشان را از وقتی که از مدینه بیرون آمدند و به مکه آمدند و از مکه آمدند بیرون حرف‌های ایشان را می‏ شنود همه را، می‏ بیند که ایشان متوجه بوده است که چه دارد می‏کند، این جور نبود که آمده است ببیند که، بلکه آمده بود حکومت هم می‏خواست بگیرد، اصلاً برای این معنا آمده بود و این یک فخری است و آنهایی که خیال می‏کنند که حضرت سیدالشهدا برای حکومت نیامده، خیر؛ این‌ها برای حکومت آمدند، برای اینکه باید حکومت دستِ مثل سیدالشهدا باشد، مثل کسانی که شیعۀ سیدالشهدا هستند باشد؛ اصل قیام انبیا از اول تا آخر این بوده است.
صحیفه امام خمینی (ره)، ج 21، 1 فروردین 1367/ 2 شعبان 1408.