تفسير آيه «با مردم به زبان خوش سخن بگوييد»

امام حسن عسكرى عليه‌السلام:

فى تفسير قوله تعالى «وَ قُولُوا لِلنّاسِ حُسنا» قالَ: قُولُوا لِلنّاسِ كُلِّهُم حُسنا مُؤمِنِهُم وَ مُخالِفِهُم، أمّا المؤمِنونَ فَيَبسُطُ لَهُم وَجهَهُ وَ أمّا المُخالِفونَ فَيُكَلِّمُهُم بِالمُداراةِ لاِجتِذابِهِم اِلىَ الايمانِ. فَاِنِ استَتَرَ مِن ذلِكَ بِكفِّ شُرورِهم عَن نَفسِهِ وَ عَن اِخوانِهِ المُؤمِنينَ؛

دين‏دار

اِنَّ صاحِبَ الدّينِ فَكَّرَ فَـعَـلَـتْهُ السَّكينَةُ وَ اسْتَـكانَ فَـتَواضَعَ وَ قَنِعَ فَاسْتَغْنى وَ رَضىَ بِما اُعْطىَ وَ انْفَرَدَ فَكُفىَ الاْخْوانَ وَ رَفَضَ الشَّهَواتِ فَصارَ حُرّا وَ خَلَعَ الدُّنْيا فَتَحامَى الشُّرورَ وَ اطَّرَحَ الْحَسَدَ فَظَهَرتِ الْمَحَبَّةُ وَ لَمْ يخِفِ النّاسَ فَـلَـمْ يخَفْهُمْ وَ لَمْ يذْنِبْ اِلَيهِمْ فَسَلِمَ مِنْهُمْ وَ سَخَتْ نَفْسُهُ عَنْ كُلِّ شَى‏ءٍ ففازَ وَ اسْتَكْمَلَ الْفَضْلَ وَ اَبْصَرَ العافيةَ فَاَمِنَ النَّدامَةَ؛

انتقام خون حسین(ع)

هنگامی که جدّم حسین (ع) کشته شد، فرشتگان با گریه و ناله و فریاد، به درگاه خداوند ضجّه زدند و عرض کردند: خدای ما! آقای ما! آیا از کسانی که حسین را کشتند، چشم می‌پوشی؟ مگر او برگزیده تو و پسر برگزیده‌ات نیست؟ مگر او بهترین و گرامی‌ترین آفریده‌ات نیست؟

تباهى دنيا

«إِنَّ هذِهِ الدُّنْيا قد تَغَيَّرَتْ وَ تَنَكَّرَتْ وَ أَدْبَرَ مَعْرُوفُها، فَلَمْ يَبْقَ مِنْها إِلاّ صُبابَةٌ كَصُبابَةِ الاِْناءِ وَ خَسيسُ عَيْش كَالْمَرْعَى الْوَبيل، أَلا تَرَوْنَ أَنَّ الْحَقَّ لا يُعْمَلُ بِهِ وَ أَنَّ الْباطِلَ لا يُتَناهى عَنْهُ، لِيَرْغَبَ الْمُؤْمِنُ فى لِقاءِاللّهِ مُحِقًّا، فَإِنّى لا أَرَى الْمَوْتَ إِلاّ سَعادَةً وَ لاَ الْحَياةَ مَعَ الظّالِمينَ إِلاّ بَرَمًا، إِنَّ النّاسَ […]

عاشورا

لَمّا کانَ مِن أمرِ الحُسَینِ (عَلَیهِ‌السَّلام) ما کانَ، ضَجَّتِ المَلائِکَۀُ إلَی اللهِ بِالبُکاءِ وَ قالَت: یُفعَلُ هذا بِالحُسَینِ صَفِیِّکَ وَ ابنِ نَبِیِّکَ؟
قالَ: فَأقامَ اللهُ لَهُم ظِلَّ القائِمِ (عَلَیهِ‌السَّلام) وَ قالَ: بِهذا أنتَقِمُ لِهذا.

دنیا و آخرت

یَابْنَ آدَمَ! اُطْلُبِ الآخِرَۀَ وَ دَعِ الدُّنْیا* فَاِنَّ ذَرَّۀً مِنَ الآخِرَۀَ خَیْرٌ لَکَ مِنَ الدُّنْیا وَ ما فیها* یَابْنَ آدَمَ! اَنْتَ فی طَلَبِ الدُّنْیا* وَ الآخِرَۀُ فی طَلَبِکَ* یَابْنَ آدَمَ! تَهَیَّأ لِلْمَوتِ قَبْلَ وُرُودِکَ* وَ لَوْ تَرَکْتُ الدُّنْیا لِاَحَدٍ مِنْ عِبادی لَتَرَکْتُها لِلْاَنْبِیاءِ* حَتّی یَدعُوا عِبادی اِلی طاعَتی* ای فرزند آدم! آخرت را بخواه و […]

زیارت امام رضا(ع)

قالَ رَسوُلُ الله (صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه): سَتُدْفَنُ بَضْعَۀُ مِنِّی بِاَرْضِ خُرَاسَانَ لا یَزُورُهَا مُؤْمِنٌ اِلّا اَوْجَبَ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ الجَنَّۀَ وَ حَرَّمَ جَسَدَهُ عَلَی النَّارِ. رسول خدا (صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه) فرمود: به زودی پاره تن من (امام رضا (علیه‌السّلام)) در سرزمین خراسان مدفون خواهد شد؛ هر مؤمنی که ایشان […]

بلا

إِنَّ الْبَلاءَ لِلظّالِمْ أَدَبٌ و لِلْمُؤمِنْ إِمْتِحانٌ و لِلْأَنْبیاء دَرَجَۀٌ وَ لِلْأَوْلیاء کَرامَۀٌ. بلا برای ظالم ادب، برای مؤمن آزمایش، برای پیامبران مایه بلندی و درجه و برای اولیاء کرامت و بزرگی است. حضرت علی علیه‌السّلام

فرازهایی از دعای امام سجاد (ع) در وداع با ماه مبارک رمضان

«السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا شَهْرَ اللَّهِ الْأَكْبَرَ، وَ يَا عِيدَ أَوْلِيَائِهِ» خداحافظ‌ اي بزرگترین ماه خدا‌؛ اي ماهي که براي اولياء خدا عيد بودي. «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَكْرَمَ مَصْحُوبٍ مِنَ الْأَوْقَاتِ» خداحافظ‌ اي گرامی ترین همنشین اوقات. «وَ يَا خَيْرَ شَهْرٍ فِي الْأَيَّامِ وَ السَّاعَاتِ» خداحافظ ‌اي ماهي که بهترين ساعت‌ها بودي و بهترين وقت‌ها. «السَّلَامُ […]

ماه مبارک رمضان

قالَ رَسُولُ الله صلّی الله علیه و آله:
لَوْ یَعْلَمُ الْعَبْدُ ما فِی رَمَضانَ لَوَدَّ اَنْ یَکوُنَ رَمَضَانُ السَّنَة.